Na zboczu wzgórza Castellano, powyżej klasztoru kapucynów i monumentalnej drogi krzyżowej w San Giovanni Rotondo, znajduje się ukryty wśród drzew klasztor mniszek klarysek kapucynek, do którego przylega piękna świątynia dedykowana Chrystusowi zmartwychwstałemu.

Ojciec Pio bardzo pragnął, aby w San Giovanni Rotondo wzniesiono klasztor, który byłby „zapleczem modlitewnym” dla kierowników duchownych, spowiedników i pielgrzymów przybywających do sanktuarium Matki Bożej Łaskawej. Wielokrotnie myślą tą dzielił się ze swymi duchowymi przyjaciółmi. W rozmowach wyraźnie zaznaczał, że klasztor kontemplacyjny powinien wznosić się powyżej konwentu kapucynów, ale w niezbyt wielkiej odległości, tak by zakonnicy mogli zapewnić siostrom opiekę duszpasterską.

Ojciec Pio często wspominał przyjaciołom, że modli się w intencji powstania klasztoru kontemplacyjnego. Grunt pod zabudowania klasztorne mniszek klarysek kapucynek ofiarował doktor Pietro Melillo. Po załatwieniu niezbędnych formalności administracyjnych oraz przygotowaniu planów, 23 września 1975 roku odbyła się uroczystość położenia kamienia węgielnego.

Projekt klasztoru i świątyni przygotował inżynier Danza z Foggii. Prace budowlane prowadzono pod nadzorem Giuseppe Mischitelliego oraz inżyniera Leonarda Mischitelliego z San Giovanni Rotondo. Wystrój świątyni zaprojektował Vincenzo Gorgone, salezjanin. 18 września 1985 roku arcybiskup Valentino Vailati dokonał uroczystego otwarcia klasztoru.

Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami w klasztorze osiedliły się klaryski kapucynki. Już w trakcie budowy do San Giovanni Rotondo przybyła siostra Maria od Aniołów i siostra Maria od Bożej Łaski z klasztoru Najświętszego Serca Jezusowego z Moriondo Moncalieri (koło Turynu), aby czuwać nad adaptacją pomieszczeń.

Budynki zostały wzniesione z cegły i pokryte dachówką. Gmachy, w połączeniu z kościołem, zostały ułożone w formie krzyża. Siostry zajmują większą część pomieszczeń, w których znajdują się sypialnie, pracownie, pomieszczenia gospodarcze oraz kaplica (chór zakonny), w której siedmiokrotnie w ciągu doby spotykają się na wspólnej modlitwie. Są także niewielkie rozmównice i pomieszczenia dla osób świeckich, a także niewielki ogród podzielony na część warzywną i spacerową.

Klasztor cieszy się wielką popularnością. Przybywają do niego pielgrzymi, aby nie tylko prosić o modlitwę, zakupić wykonywane przez siostry dewocjonalia (odznaczające się wysokim artyzmem), ale także by odprawić indywidualne rekolekcje. Ciągle też zgłaszają się dziewczęta, które pragną poświęcić swoje życie Panu Bogu i przez pokutę, modlitwę oraz pracę, w duchu św. Klary służyć Kościołowi. Napływ kandydatek jest tak duży, że w ostatnich latach klaryski z San Giovanni Rotondo założyły filię na terenie Grecji.

***

Mniszki klaryski kapucynki żyją według Reguły św. Klary (1193-1253) oraz wskazań Hiszpanki, Marii Lorenzy Longo, osiadłej w Neapolu. Ich styl życia zatwierdził papież Paweł III w 1535 roku. Sława świętości Lorenzy sprawiła, że wkrótce dołączyły do niej inne dziewczęta i kobiety, które pragnęły żyć dla Pana Boga na wzór św. Klary i św. Franciszka z Asyżu. Na przestrzeni stuleci powstało wiele klasztorów kapucynek, m.in. w 1624 roku klaryski z Neapolu założyły fundację w Turynie, te z kolei w 1938 roku w Moriondo Moncalieri, którego filią jest fundacja w San Giovanni Rotondo.